Perspektywa dwuzbieżna

Stronę tą wyświetlono już: 513 razy

Na łamach wcześniejszych stron tego działu opisywana już była technika pozyskiwania perspektywy jednozbieżnej zarazem metodą związaną bezpośrednio z definicją perspektywy jak i metodą związaną z zastosowaniem punktów głębi G. W tamtych przypadkach większość ścian obiektu była rozmieszczona względem płaszczyzny patrzenia pod kątem prostopadłym lub równoległym. Tym razem jednak płaszczyzna patrzenia zostanie umieszczona pod kątem względem obserwowanego obiektu wynikiem czego główne jego płaszczyzny oraz ich krawędzie będą zbiegały się w dwóch punktach zbiegu Z1 i Z2.

Rysunek obiektu dla perspektywy dwuzbieżnej
Rys. 1
Rysunek obiektu, gdzie płaszczyzna patrzenia jest umieszczona pod kątem 45° względem jego głównych ścian bocznych.

Opis oznaczeń:

  • Oτ - rzut punktu obserwatora O na powierzchnię obserwacji
  • O - punkt obserwacji;
  • δ - promień obserwacji;
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na rzucie prostopadłym dolnym;
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na rzucie prostopadłym górnym.

Niestety, tym razem płaszczyzna patrzenia jest umieszczona pod kątem więc trzeba koniecznie wykorzystać wiedzę zdobytą w dziale Rzuty Monge'a, aby uzyskać prostokątny rzut danego obiektu w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny obserwacji, co też i uczyniłem na rysunku poniższym.

Rysunek obiektu dla perspektywy dwuzbieżnej - wykonanie dodatkowego pomocniczego rzutu prostokątnego
Rys. 2
Rysunek obiektu, gdzie płaszczyzna patrzenia jest umieszczona pod kątem 45° względem jego głównych ścian bocznych z dodatkowym rzutem prostokątnym.

Opis oznaczeń:

  • Oτ - rzut punktu obserwatora O na powierzchnię obserwacji
  • O - punkt obserwacji;
  • δ - promień obserwacji;
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na rzucie prostopadłym dolnym;
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na rzucie prostopadłym górnym.
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na dodatkowym rzucie prostokątnym.

Drodzy Czytelnicy, bądźmy rozsądnymi ludźmi i dla uproszczenia sprawy zapomnijmy o niebieskim, górnym rzucie prostokątnym a skupmy swą uwagę na pozostałych rzutach. Dla uproszczenia sprawy rysunek 2 zastępuję poniższym rysunkiem 3.

Zredukowana do dwóch rzutów wersja rysunku 2
Rys. 3
Zredukowana do dwóch rzutów prostopadłych wersja rysunku 2.

Opis oznaczeń:

  • Oτ - rzut punktu obserwatora O na powierzchnię obserwacji
  • O - punkt obserwacji;
  • δ - promień obserwacji;
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na rzucie prostopadłym górnym.
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na dodatkowym rzucie prostokątnym.

Wykorzystując nabytą wcześniej wiedzę z odnajdywania punktów w perspektywie jednozbieżnej można a nawet trzeba znaleźć rzuty punktów naszego obiektu na płaszczyznę obserwacji, jedyną różnicą będzie tutaj fakt, że większość linii krawędzi obiektu będzie zbiegała się albo w punkcie zbiegu Z1, albo w punkcie zbiegu Z2.

Rzut obiektu w perspektywie z dwoma rzutami prostokątnymmi
Rys. 4
Rzut obiektu w perspektywie z dwoma rzutami prostopadłymi.

Opis oznaczeń:

  • Oτ - rzut punktu obserwatora O na powierzchnię obserwacji
  • O - punkt obserwacji;
  • δ - promień obserwacji;
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na rzucie prostopadłym górnym.
  • 1, 2, ... - punkty obiektu na dodatkowym rzucie prostokątnym.
  • 1p, 2p, ... - rzut obiektu w perspektywie.

Sam obiekt w pewnym powiększeniu będzie wyglądał tak jak na poniższym rysunku.

Rzut obiektu w perspektywie
Rys. 5
Rzut obiektu w perspektywie.

Opis oznaczeń:

  • Oτ - rzut punktu obserwatora O na powierzchnię obserwacji
  • Z1, Z2 - punkty zbiegu krawędzi obiektu.

Komentarze